Τρίτη, Φεβρουαρίου 27, 2018

ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ του Στέλιου Αρσενίου


Συμβαίνει να είμαι παραδοσιακά...στριμμένο έντερο.
Ανάποδος άνθρωπος.
Δυσκολεύομαι να βρω κάτι εποικοδομητικό για την κοινωνία.
Όπως και για όλους όσους ανασκουμπωμένοι πασχίζουν να την αλλάξουν.
Συμμετέχοντας στα δρώμενα.
Παιδιά ενος Κατώτερου Θεού. Το δίχως άλλο.
Ποτέ δεν θα μπορέσουν να καταλάβουν κάποιες...ηδονές.
Ας τις αναφέρουμε.
Είναι οι αρετές των παιδιών ενος Ανώτερου Θεού, όπως π.χ. οι δικές μου.
Κάποιες απο αυτές.
Το πετροβόλημα ή λιθοβολισμός.
Βλέπουμε τα μέλη μιας μικρής ή μεγάλης κοινωνίας να προσπαθούν για κάτι.
Λόγου χάριν καρναβάλι σε συνδιασμό με αναβίωση ηθών, εθίμων, Ιστορίας,
Λαογραφίας.
Μην πάει το μυαλό σας στην ΞΑΝΘΗ.
Εδώ ποτέ δεν είχαμε τέτοια κρούσματα.
Μόνο αγγέλους με ολόλευκα φτερά.
Δεν το λέω εγώ, αλλά τα βιογραφικά των... εντιμότατων αρχόντων μας.
Υπηρέτες όντες του λιθοβολισμού έχουμε δίπλα μας λίθους, πέτρες
περισσότερο γνωστές, παίρνουμε και πετάμε με μανία.
Όποιον πάρει ο...χάρος.
Όσοι περισσότεροι πετροβολημένοι, τόσο οι μετοχές μας πάνε στα ύψη.
Δυστυχώς δεν τα καταφέρνουμε να τους σαρώσουμε όλους.
Κακό αυτό, αλλά δεν το βάζουμε κάτω.
Παίρνουμε τα φτυάρια μας.
Φτυαρίζουμε μετα μανίας.
Όσους περισσότερους... θάψουμε, τόσο οι μετοχές μας πάνε στα ύψη.
Να υπενθυμίσω σε όλους ό, τι έχουμε να κάνουμε με χρηματιστήριο
ανθρώπινων αξιών. Δουλειές που δεν είναι για τον καθένα.
Δυστυχώς και πάλι δεν καταφέρνουμε να τους...θάψουμε όλους.
Όμως, επέρχεται κόπωση. Κούραση.
Τριήμερο αργίας μπροστά μας, παίρνουμε και απο τη...σημαία άλλες δυο
μέρες και πάμε στο Παμπόροβο ή στο Μπάνσκο να αναλάβουμε τις δυνάμεις
μας.
Εκεί βρίσκουμε και άλλους πολλούς σαν εμάς.
Τι χαρούλες! Τι παναήρια! Οποία ευτυχία!
Έφυγε απο τη ζωή και ο γυμναστής Νίκος Παπανικολάου, αποφεύγουμε και
τον χαρακτηρισμό ΚΟΠΑΝΟΙ.
Στην ΞΑΝΘΗ ακούγονταν η έκφραση αυτή, αλλά δεν αφορούσε εμάς.
Εδώ ποτέ δεν είχαμε κοπανατζήδες.
Οι βούλγαροι ξενοδόχοι για να μας ευχαριστήσουν φροντίζουν να έχουμε
στην τηλεόραση εικόνα απο την ΕΤ 3 και το καρναβάλι της ΞΑΝΘΗΣ.
- Αν άξιζε, τώρα δεν θα βρισκόμασταν εδώ τους λέμε.
- Του χρόνου θα έρθουμε να παρελάσουμε, να πάρουμε μέρος κι εμείς, μας
λένε. Θα πρέπει να πάτε βορειότερα, στο Μπρασόβ της Ρουμανίας τέτοιες
μέρες.
.............................................................................................................
Πάρε τους στο γάμο σου, να σου πουν και του χρόνου.
ΑΧΑΡΙΣΤΙΑΣ ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ.
Κρίμα.

Στέλιος Αρσενίου

Share this

Related Posts

Previous
Next Post »